دوشنبه بیستم اسفند 1386
تا چندی پیش می پنداشتم جرقه ی ایمان به سبب دریافت الهاماتی یا کسب تجربیاتی در فرد زده می شود و با تصمیمی برای ایمان آوردن در او کامل می شود،
اما اکنون نقش آن تصمیم در ذهنم چنان پر رنگ شده که شکل گیری ایمان را تنها به سبب اراده ای برای ایمان آوردن می دانم و درک الهامات و تجربیات و ... را اثرات مترتب بر آن اراده و ایمان!
"عشق و ایمان از یک جنس اند" و عشق نیز محصول یک اراده است و پس از آن اراده است که 'معشوق همه حسن ' خلق می شود!
اینها را به هیچ وجه به دلیل کم ارزش جلوه دادن آنچه انسانها به آن ایمان دارند و کسی یا چیزی که به آن عشق می ورزند، ننوشتم. تنها دلیلش اصالتی است که برای اراده قائلم.
من ایمان دارم و عشق می ورزم به دلیل آرامش و سبکبالی ای که به سبب آنها در من پدید می آید و اینکه محرکی هستند مرا برای ادامه...!
حقیقت های من گسست ناپذیرهایم هستند.
نوشته شده توسط basil در 23:26 | | لینک به این مطلب
سه شنبه هفتم اسفند 1386
در دنیا راه میانبری وجود ندارد!
نوشته شده توسط basil در 19:43 | | لینک به این مطلب

